บทความอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
เรื่อง การอนุรักษ์ป่าชายเลน
ป่าชายเลนเป้นป่าไม้ที่มีระบบนิเวศอันอุดมสมบูรณ์มากที่สุดและยังเป็นที่อยู่อาศัยของพืช สัตว์น้ำ และเป็นแหล่งประกอบอาชีพของชาวประมงหรือชาวบ้านในแถบระแวกนั้นๆ ป่าชายเลนมีต้นไม้หลากหลายชนิดขึ้นปะปนกันอยู่มากมาย เช่น ป่าจาก ป่าแสม ป่าโกงกาง ป่าลำพู รังกะแท้ โปรง ฝาด เป้ง เรามักพบป่าจากอยู่ริมฝั่งคลองที่เป็นน้ำกร่อยบริเวณปากแม่น้ำ ต้นแสมมีลักษณะเช่นเดียวกับไม้โกงกางขึ้นอยู่บริเวณริมฝั่งลำคลองเรียงตัวกันอย่างหนาแน่นมีรากอากาศโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมาจะเห็นได้ชัดเมื่อน้ำทะเลลดลง ป่าแสมและป่าโกงกางจะช่วยลดแรงพายุจากทะเลที่พัดเข้าสู่ฝั่งให้ลดความแรงลงได้
ปลากะรัง เป็นปลาทะเลที่อาศัยบริเวณป่าชายเลนเป็นแหล่งหาอาหาร ผสมพันธุ์ วางไข่ และเจริญเติบโตในจำนวนนี้มีปลาเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ ปลากะรัง ปลากะพง เป็นต้น
การเพาะเลี้ยงปลาในกระชัง แหล่งน้ำในบริเวณป่าชายเลนมีแพลงค์ตอนที่อุดมสมบรูณ์ อันเนื่องมาจากดินตะกอนในบริเวณป่ามีแร่ธาตุมากและเป็นอาหารของสัตว์น้ำเราจึงสามารถเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในกระชังได้ผลดีและเป็นการประหยัดอาหารของสัตว์ด้วย การทำนากุ้ง กุ้งกุลาดำ กุ้งแช่บ๊วย เป็นสัตว์น้ำที่อาศัยอยู่ในป่าชายเลนตามธรรมชาติมาก่อน และในบางพื้นที่ของป่าชายเลนที่เสื่อมโทรมจึงสามารถนำมาทำนาเพาะเลี้ยงกุ้งเป็นสัตว์น้ำเศรษฐกิจที่ทำรายได้เข้าประเทศปีละหลายพันล้านบาท กุ้งกุลาดำเป็นสัตว์น้ำที่พบได้บ่อยในบริเวณป่าชายเลนลูกกุ้งได้ใช้บริเวณป่าชายเลนเป็นที่หาอาหารและเจริญเติบโตและอพยพเคลื่อนย้ายที่อยู่ตามการขึ้นลงของน้ำทะเล
ปูทะเล เป็นปูเศรษฐกิจนิยมนำมาบริโภคเป็นอาหารมีถิ่นอาศัยอยู่ตามพื้นโคนไม้ในป่าชายเลนโดยการขุดรูหรือฝั่งตัวอยู่ตามพื้นโคลน แหล่งประมงเหตุที่ป่าชายเลนเป็นแหล่งอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรสัตว์น้ำจึงก่อให้เกิดอาชีพประมงขึ้นหลายอย่าง เช่น การใช้ลอบดักจับปูและปลา ถิ่นอาศัยของสัตว์ป่าป่าชายเลนเป็นป่าดิบไม่ผลัดใบและเป็นที่อยู่อาศัยของชาวประมงที่มีอาชีพจับสัตว์น้ำบริเวณนั้นมักตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนอยู่ตามชายป่าริมน้ำโดยการตัดไม้โกงกางมาทำเล้า นำต้นจากมาทำหลังคาอย่างไรก็ตามป่าชายเลนถูกจัดเป็นป่าสงวนแห่งชาติราษฎรจึงไม่มีสิทธิ์ในที่ดินหรือครอบครองเป็นของตน ป่าที่ถูกรุกราน ประเทศชาติที่เจริญขึ้นทางวัตถุและเทคโนโลยีมากเท่าใดย่อมส่งผลกระทบต่อระบบสมดุลตามธรรมชาติมากเท่านั้น เช่น ป่าชายเลนบริเวณปากแม่น้ำมีถุงพลาสติกและขยะมากมายกองทับถมอยู่ในป่าสภาพป่าตามธรรมชาติจึงเปลี่ยนไปและแน่นอนย่อมส่งผลในอนาคตที่จะตามมาก็คือ ( ไม่มีป่า และไม่มีทรัพยากรสัตว์น้ำจากป่ชายเลนอีก
เราเห็นแล้วใช่ใหมว่ามนุษย์เราทำร้ายสิ่งแวดล้อมมากแค่ไหนด้วยนิสัยที่เห็นแก่ตัวนั้นเองเพราะฉะนั้นเราทุกคนจึงควรช่วยกันอนุรักษ์ป่าชายเลนโดยการไม่ทิ้งขยะ ไม่ตัดไม้ไม่ครอบครองไว้เป็นของตน (ป่าชายเลนเป็นของส่วนรวมไม่ใช่ของส่วนตัว)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น